Ramblehash

(And yes, it’s in English if you scroll down…)

ღამის პირველ საათზე რატომ ვცდილობ ჩემი ფიქრების ქართულად გამოხატვას?!

ვიხსენებ იმ დროს, ქართული ენის სწალვლა რომ დავიწყე, როცა ბლოგები არ არსებობდა და ინტერნეტი ჯერ კიდევ დიდი არაფერი იყო… ოქსფორდში ვცხოვრობდი მაშინ. ქართულს ვსწავლობდი, მაგრამ ქართულ წიგნებს ძლივს ვპოულობდი. ბიბლიოთეკაში ვიჯექი ხოლმე, ვეფხისტყაოსანი მაგიდაზე მედო, ან მარჯორი უორდროპის ლექსიკონი. რაც შემეძლო, ვიზეპირებდი. საღამოობით გავდიოდი ხოლმე ეზოში, სკამზე ვდგებოდი, რადიომიმღებს მაღლა თავს ზემოთ ვწევდი. სიგნალს ველოდებოდი. მერე – უცბად – სულიკო. “ლაპარაკობს რადიო თავისუფლება”. სასწაული იყო. ქართული ხმები, ქართული ბგერები ჩემს ეზოში. ალბათ შინაარს ვერ ვიგებდი, მაგრამ მაინც ვიდექი ერთი საათის განმავლობაში…

დღეს სხვანაირია. ინტერნეტმა მოგვიტანა არა მარტო ტექსტები, სტატიები, საბუთები, არამედ ოცდაოთხსაათიანი ტელევიზია და რადიომაუწყებლობა. ‘შაბათის შოუ’ გინდა თუ საქართველოს სასამართლო კოდექსი, ყველაფერი გვერდზეა ლაპტოპის ეკრანზე. და, რა თქმა უნდა, ბლოგები…

კარგია. მაგრამ მართალი რომ გითხრათ ნოსტალგია მაქვს…

ჰოდა. ზიხარ შენს ოთახში, ქართულ ბლოგებს კითხულობ და უცბად კარგი აზრი მოგდის. მეც ხომ არ დავწერო ბლოგი ქართულად…?

ვაი!

Why am I sitting here at 1 a.m. trying to blog in Georgian?

Thinking back to when I started learning Georgian, we’d never heard of blogging and the internet was still really nothing to write home about. I was living in Oxford, supposedly studying Georgian but barely able to find any texts. I’d sit in the Bodleian for hours upon end, poring over 18th-century epic poems and arcane dictionaries with decades-old dried flowers from the foothills of the Caucasus pressed in between the pages. In the evenings I’d go into the garden and stand on a chair, a short-wave transistor held high above my head, straining to get a signal, waiting for that tinny jingle and then: “This is Radio Liberty”. An hour a night of rapid-fire Georgian and probably less than half of it understood.

None of that now, of course. The internet has changed everything. Easy access to Georgian texts, articles, websites. Online dictionaries. Podcasts with pause and rewind. 24-hour television and radio. Satirical sketch shows on YouTube and the online Georgian Civil Procedures Code side-by-side on your laptop. Twitter. And blogs, of course.

I sometimes miss the old days….

But anyway. You’re sitting in your room reading Georgian blogs when suddenly it comes to you: Why don’t I blog in Georgian too?

Gulp.